Wat speelt er?
Na de eerste uren op het bureau kan de vervolgvraag zijn of je in voorlopige hechtenis moet. Dat is vrijheidsbeneming vóór de inhoudelijke behandeling van je zaak, en het mag niet zomaar. Het kan alleen bij verdenking van een misdrijf waarop vier jaar of meer gevangenisstraf staat, of bij een aantal specifiek genoemde feiten. De verdenking moet stevig zijn: er moeten ernstige bezwaren tegen jou bestaan.
Naast die ernstige bezwaren is een grond nodig. De klassieke gronden zijn vluchtgevaar, gevaar voor herhaling (recidive), het risico dat je bewijs of het onderzoek beïnvloedt (collusiegevaar), of een geschokte rechtsorde bij zeer ernstige feiten. De rechter-commissaris beoordeelt eerst de inbewaringstelling (maximaal veertien dagen), daarna kan de raadkamer de gevangenhouding bevelen voor een langere periode.
Voorlopige hechtenis is niet altijd onvermijdelijk: de rechter kan haar schorsen onder voorwaarden, bijvoorbeeld een meldplicht, een contactverbod of een borgsom. Je advocaat kan daar om vragen. Zit je uiteindelijk vast en word je later veroordeeld, dan wordt de tijd in voorlopige hechtenis afgetrokken van je straf; word je vrijgesproken, dan kun je een vergoeding vragen voor de dagen die je onterecht hebt vastgezeten.