Wat speelt er?
Als iemand een vonnis heeft gewonnen, mag hij dat in beginsel ten uitvoer leggen: beslag leggen, spullen verkopen, ontruimen. Maar soms is daarover ruzie en wil de verliezer de executie van het vonnis tegenhouden. Hij vindt bijvoorbeeld dat de executie onterecht of te vroeg is, of dat het vonnis onduidelijk is. Zo'n conflict over de tenuitvoerlegging heet een executiegeschil.
Het executiegeschil wordt meestal beslecht in kort geding bij de voorzieningenrechter, omdat er vaak haast bij is: een veiling of ontruiming staat gepland en moet snel worden tegengehouden of juist doorgezet. De rechter beoordeelt dan niet de zaak opnieuw inhoudelijk, maar of de executie op dit moment mag doorgaan.
De schuldenaar kan bijvoorbeeld vragen om de executie te schorsen, een beslag op te heffen of de tenuitvoerlegging te verbieden. Dat lukt niet snel: de rechter grijpt alleen in als de executie misbruik van bevoegdheid oplevert, bijvoorbeeld omdat het vonnis op een duidelijke fout berust, of omdat door nieuwe feiten een noodtoestand ontstaat. Het is dus geen verkapt hoger beroep.
Ook de schuldeiser kan een executiegeschil starten, bijvoorbeeld als een derde meent rechten te hebben op een in beslag genomen zaak, of als er onduidelijkheid is over de reikwijdte van het vonnis. De rechter kan dan knopen doorhakken zodat de executie ordelijk verder kan.
Belangrijk is het onderscheid met hoger beroep. Vind je het vonnis inhoudelijk onjuist, dan is hoger beroep de weg. Het executiegeschil gaat niet over of het vonnis klopt, maar over of en hoe het mag worden uitgevoerd. Omdat er vaak weinig tijd is voordat een beslag of veiling doorgaat, is snel handelen en goed advies hier essentieel.