Wat speelt er?
Bij verduistering had je het goed al rechtmatig onder je — je hebt het niet weggenomen zoals bij diefstal — maar je eigent het je vervolgens wederrechtelijk toe. Klassiek voorbeeld: een geleende auto niet teruggeven, of geld dat je voor iemand beheert in eigen zak steken. Het verschil met diefstal zit dus in hoe je het goed onder je kreeg: bij diefstal neem je het weg, bij verduistering had je het al.
Een zwaardere variant is verduistering in dienstbetrekking of door iemand aan wie het goed uit hoofde van zijn beroep is toevertrouwd, bijvoorbeeld een boekhouder, kassamedewerker of bewindvoerder. Omdat er misbruik van vertrouwen speelt, is het strafmaximum hoger. Ook hier is het oogmerk van toe-eigening vereist: wie iets te laat teruggeeft maar wel de bedoeling had het terug te geven, verduistert niet zonder meer.
Verduistering komt vaak aan het licht via de administratie of een accountant. Naast strafvervolging kan de benadeelde het geld terugvorderen, in de strafzaak of via de civiele rechter. Bij een verdenking is het belangrijk om aan te tonen dat het oogmerk van toe-eigening ontbrak of dat er een afspraak of misverstand speelde.